Digiplace

Voeg Tweetdeck toe aan Unity application panel

Op 28 april verschijnt Ubuntu 11.04 waarbij Unity wordt geïntroduceerd als default shell voor de desktop. Binnenkort volgt er een uitvoerige recensie op Digiplace. Dankzij de beta valt er nu  al redelijk mee te werken en ik moet zeggen dat ik steeds enthousiaster aan het worden ben over de mogelijkheden van Unity.

Ik loop nog wel tegen bepaalde tekortkomingen aan van Unity (of mijn ervaringen) en die probeer ik dan op te lossen. Zo is bijvoorbeeld het ontbreken van Parcellite klembord op te lossen door Diodon te gebruiken. En als Tweetdeck gebruiker is het mogelijk gebleken om Tweetdeck te te laten verdwijnen naar het panel.

Maak daarvoor (als root) een tekstbestand aan met een opdracht die verwijst naar jouw Tweetdeck locatie. In mijn geval gaat het dan om (ongeveer) de volgende inhoud:

/opt/TweetDeck/share/META-INF/AIR/tweetdeckfast.heleboelleestekens.desktop

Noem dat bestand tweetdeck en plaats dat in de volgende locatie:

/usr/share/indicators/messages/applications

Stel dan Tweetdeck in (General) met: “Close button should hide to notification area”.

Screencast Digiplace Desktop

Verwacht nou geen verheven film van mijn desktop. Nee, het was gewoon een oefening om eens te kijken hoe een alternatief voor bijvoorbeeld Istanbul of recordMyDesktop zou werken. Ik heb het dan over de applicatie Kazam Screencaster.

Hoewel het programma nog volop in ontwikkeling is maakt het wel een goede indruk. De output wordt weggeschreven in het .mkv formaat en is van prima kwaliteit. Je kan ervoor kiezen om de output meteen te editen met behulp van Kazam Screencaster of met bijv. Pitivi of Avidemux. Zelf heb ik ervoor gekozen om het lokaal op te slaan. Het originele bestand is dan 368,2 MB groot en wordt verder keurig verwerkt door Youtube.

 

 

Spotify en Linux

De muziekindustrie ondergaat grote veranderingen. Toen vinyl werd vervangen voor cd kwam ook de digitalisering op gang. Daardoor gingen veel mensen een  mp3 verzameling aanleggen want je wilde immers “alles hebben”. Maar het lijkt erop dat we nu genoegen kunnen nemen met het beschikbaar krijgen van muziek.

Met een dienst als Spotify kan je immers altijd naar jouw favoriete muziek luisteren. Achter de computer, vanaf je mobiele telefoon of vanaf bijv. je mediaserver.

Op het eerste gezicht lijkt het alsof alleen Windows & Apple gebruikers worden bediend. Maar er is ook een een zgn. preview build voor Linux aanwezig. Je moet dan wel een premium of een unlimited account hebben.

Er staan instructies op Spotify’s downloadpagina voor Linux en daarmee is de speler snel geïnstalleerd en staat het daarna ook keurig vermeld in je Toepassingen menu (onder Audio en video)

Er is nog wel ruimte voor verbeteringen maar Spotify is zeer bruikbaar gebleken. Om het goed te kunnen testen heb ik een premium account afgesloten zodat ik ook vanaf mijn HTC Desire HD kan luisteren. Maar ik had vooral behoefte om Spotify te gebruiken vanaf mijn Logitech Squeezebox Classic.

Dat is op zich niet zo lastig ware het niet dat je daarvoor een plugin moet installeren onder Squeezebox server. Tot voor kort had ik altijd begrepen dat die plugin alleen maar beschikbaar was Intel aangedreven hardware. Bij Digiplace staat echter een QNAP TS-419P en daarin zit een ARM processor.

Gelukkig is daar nu verandering in gekomen en wordt ook die ARM cpu ondersteund. De plugin staat zelfs gewoon klaar in je Squeezebox server. Vinkje plaatsen, account gegevens en voorkeuren invullen, server opnieuw opstarten en spelen maar.

In 1e instantie lijkt het niet te werken. Je moet echter naar je Internetradio scrollen om daar Spotify te vinden. In 1e instantie heb ik het geactiveerd op de webinterface van Squeezebox maar de Android applicatie “Squeeze Commander” biedt ook hier uitkomst.

Daarmee is je Android telefoon een prachtige grafische remote afstandbediening geworden en die is prima geschikt om ook je Spotify aan te sturen.

Mocht je muziek met mij willen delen dan ben ik als Digiplace te vinden onder Spotify en Last.fm.

Groot bestand in delen knippen

Vandaag kreeg ik een vraag waarom een iso bestand niet naar een externe harde schijf gekopieerd kon worden. Dat had natuurlijk te maken met de bestandsomvang van die iso (4,3 GB) en de beperking van die externe harde schijf. Die was namelijk voorzien van een fat32 bestandssysteem en die kan geen bestanden wegschrijven die groter zijn dan 4 GB.

Omdat die externe harde schijf al vol stond met kostbare foto’s en filmpjes was het opnieuw formateren van die schijf geen handige oplossing. Maar het probleem is wel te omzeilen door gebruik te maken van het split commando. In dit voorbeeld heet het iso bestand file.iso

Split

Je gaat naar de map waar die file.iso staat geparkeerd. En dan kies je vervolgens voor het commando:

split -b 700m file.iso

De 700m is een eigen keuze. Je kan b voor bytes gebruiken, k voor kilobytes en m voor megabytes. Door te kiezen voor 700m heb je altijd nog de mogelijkheid om die bestanden naar een cd te schrijven.

Dankzij het split commando  worden er dan bestanden aangemaakt van 700 Mb. met de namen xaa, xab, xac, xad etc. etc. etc.

Die bestanden kan je vervolgens zonder problemen kopiëren naar de externe harde schijf.

Terugzetten

Als je later dan weer over die iso wilt beschikken kopieer je ze terug naar je Linux desktop. Als je daar dan in een terminal het volgende commando intikt wordt de file.iso weer aangemaakt.

cat xa* > file.iso

Menu shortcut

Soms loop je tegen een handige tip aan. Op de website van Ubuntu.ka las ik bijvoorbeeld een handige tip om met de ‘windows toets’ je Ubuntu menu te activeren. Voor daarvoor deze code uit in je terminal:

 

gconftool-2 --set /apps/metacity/global_keybindings/panel_main_menu --type string "Super_L"
Scroll naar boven